Van Hua Hin naar Schubbekutteveen - deel 5

Ik mocht dus een paar uur in de optocht als enige (!) buitenlander, waarvan er veel mensen waren die voor het eerst een Farang van dichtbij zagen en zelfs konden aanraken en mee praten. Honderden handjes schudden, whiskey drinken(en daarna water, wat een Thaise troep!) en maar vragen “Whats Your Name” en “Where are you from?”. Tientallen tienermeisjes die met je op de foto willen, en zoals reeds vermeld willen aanraken en dan gaan gillen… Nou weet ik dat ik ongelovelijk rijk, knap en onweerstaanbaar ben, maar dit voelde toch wel echt alszijnde een echte filmster in een (b) film! Helemaal te gek om mee te maken! Begeleidt door de hoofdleraar van het dorp, een homo dat wil je niet weten (hij bleef maar aan me zitten) en ook ongekend populair bij de jeugd en vooral zijn studenten.
Redelijk veel foto's om de sfeer even te proeven haha, mijn eigen prive Carnavel:



































Het kleine nadeel van de optocht was toen we bij de Tempel aankwamen, Pam al als een papagaai was en dat we haar naar huis konden takelen en het laatste stuk op de bommer. Ik heb haar maar een paar uur verzorgd tijdens haar slapen, zweten en andere verschijnselen, en nadat ze in vaste slaap was ben ik naar de tempel gegaan met een ander gedeelte van de familie en uiteraard Valerie.






Daar aangekomen was er een podium met zangers, zangeressen en dansers ( EN de band) waar Joop van der Ende een puntje aan kan zuigen! Groot feest waar minimaal 5.000 man naar zaten te kijken, met feesten en dansen erbij. Geen drank natuurlijk, dat mag niet in de tempel en van het alom aanwezige leger (met enooorme geweren…). Maar de duizenden flessen witte cola deden anders vermoeden. Dansen en feesten met de vriendinnen van Pam, en inderdaad de witte cola met water gedronken voor de feestvreugde. Na een paar uur gekeken of Pam weer bij positieven was en dat was ze half. Toch maar even samen naar het feest gegaan en een uurtje in de tempel gezeten en ik maar dansen.











Ik weet niet wie dit leest en of hij of zij dat gevoel kent. Als je als enige buitenlander (Farang) tussen 5.000 feestende mensen staat en iedereen kijkt je aan, hoe apart dat is. Nou, heeeeel apart. Iedereen wil praten met je, whisky aanbieden, handjes schudden en maar lachen. En de rest die er om heen staat zit je maar aan te gapen. Ach het wend wel, begon het wel leuk te vinden. Als ik ging dansen en riep “ En nou die handjes de lucht in”, ging iedereen dat ook doen haha. Geen porum, wel lachen.
Enfin, om 02.00 mooi geweest en slapen.

Van Hua Hin naar Schubbekutteveen - deel 6

Nu afbouwen, stoppen met drank, weer terug naar huis, mijn geliefde Hua Hin. Tjesus, als je je gedachten even op nul wilt zetten, ga naar de Isaan, zoek een klein dorp uit waar een feestweek is, laat je vriendin (of wat dan ook) je begeleiden naar een ieder en je kan er weer tegenaan een tijd! Wel oppassen voor de drank, gemiddeld worden ze hier 3 keer dronken per dag haha.
Kleine onderschatting mijnerzijds. De volgende dag nog even rondscheuren met de bekende landbouw truck die bijna iedereen heeft. Kosten B 200.00, dus te overzien voor een ieder. Lachen door het hele dorp rijden met zo’n stomme Farang voorop!
Mog naar het land van de ouders van Pam en pepers plukken en met mijn "zwager" in een modderpoel visjes vangen! Kicken, wegzakken tot je enkels in je onderbroek, moet kunnen!


















In de middag wat napraten en karaoke met de vriendinnen van Pam, en voorzichtig werd daar al een biertje genuttigd. En voor de ingewijden: Uiteraard moest er nog een kleine (eind) ceremonie plaatsvinden bij de ouders van Pam thuis, namelijk het inzegenen van ons huwelijk eeeeeeeeh geintje, het wensen van geluk voor Pam, Valerie en mijzelf door middel van witte touwtjes die een ieder om je linker pols binden. Een monnik begeleid dit allemaal, maar hoeft niet (wel bij een huwelijk). Mooi shirt aan, sjerp, hand ophouden, eitje, rijst en bloemetje erin en uren stilzitten voor de tientallen familieleden en vrienden die je geluk wensen. Soms vergezeld van een kado’tje.












Eindelijk werd onze 5 Liter wijn “aangesneden” en iedereen wou wel proeven. Gelukkig vinden de meeste het te zuur haha. Dus tot de late uurtjes nog bij elkaar gezeten, gezellig.