Mei is begonnen in een bloedheet Hua Hin. Terwijl elders in Thailand langzaam het regenseizoen begint te komen, en er al tropische regenbuien zijn, blijft het in Hua Hin kurkdroog! Hopelijk komt het snel, we smeken erom!
Na de terugkomst van Pam in Maart hebben we vele discussies gevoerd van: Hoe nu verder? Uiteindelijk (na een paar kleine omwegen...) zijn we ervan overtuigd dat we toch wel heel veel van elkaar houden en hebben dat bestempeld met onze verloving. Romantisch in een goed visrestaurant bij de pier (boven het klotsende water) hebben we elkaar de ringen omgedaan.
Dom? Naief? Houden van? Te snel? (bijna 1 jaar) Vertrouwen? Allemaal vragen en opmerkingen die ik terecht van een aantal mensen mocht ontvangen. Uiteraard zijn er vele vraagtekens, maar waar niet ter wereld? Op dit moment (lees goed; NU haha) hebben we er een goed gevoel over. Als ik dit misschien teruglees over xxx maanden, denk ik er misschien anders over, maar nogmaals NU oke.
Part of the deal is dat ze nu in Bangkok is om vrienden te bezoeken en naar het buitenland gaat om het huis van haar ouders af te maken en de auto af te betalen van hen. En ik hoor je denken over a) vertrouwen en b) geld. Het vertrouwen moet er maar aan 2 kanten zijn (ik leef alleen in Hua Hin Thailand als man...). Ze heeft zelfs op haar (heilige) Facebook een foto met onze verlovingsring gezet, nou dat was al heeeeeeel wat haha. Financieel wil ze geen Bahtje van me hebben en het zelf doen. Enfin, ik kan bladzijden vol schrijven, maar wordt ongetwijfeld vervolgd. Als ze volgende maand terug is, willen we de volgende stappen gaan voorbereiden...
13 Juni 2013: Dt waren mijn woorden ruim 1 jaar geleden. De 2 maanden zijn iig 1 jaar geworden en evt 2 jaar of nooit meer terug. De longen uit mijn lijf gejankt in het begin, alleen maar door het liegen!
Nu nog contact, is ietsje anders geworden natuurlijk en aangezien dit een digitaal foto en woord boek voor Valerie is voor later, kom ik tzt weer eens op terug. TIT This Is Thailand. 1 Ding: Begin NOOIT een relatie op afstand haha ;-)
Ons "gezin" is uitgebreid met een wens van Valerie: Een konijn. Te koop in Cha Am voor Baht 60 op zaterdag en baht 50 op zondag, maar geen hokje erbij . Bij een vriendin van Pam (Kann) ging er iemand toevallig naar Bangkok naar de grootste markt ter wereld en heeft aldaar een mooi,lief, wit konijn met hokje en voer gekcoht. Valerie (en Pam en ik haha) heeeel blij.
Nou, dan hoef ik natuurlijk helemaal niets over Ajax te zeggen...terecht WEER kampioen en de laatste wedstrijden bij Wim zijn kroegje op Soi 88 gekeken. Te gek! Zelfs op mijn nieuwe SamSung telefoon staat het haha. Wat een apparaat zeg, als ouwe l*l moet ik wel bij proberen te blijven, wat gaat dat snel die techniek!!
In Soi 94 stond het beroemde Hua Hinse restaurant Kun Oy, waar honderden mensen per dag (meestal Farang) gingen eten. Maar door huurverhoging etc was het binnen 1 week afgebroken en 500 meter verder aan het opbouwen. Op 5 mei (jaja bevrijdingsdag haha) was de opening en daar met valerie, Robin en zijn nieuwe geliefde (inmiddels alweer passe haha) wezen eten en drinken, tesamen met de zangeressen...
Nog steeds bloedheet in Hua Hin met gelukkig af en toe een bui. Op mijn good old lady dan maar wat extra water geven bij de tuinen...
Bij de verjaardag afgelopen vrijdag van een vriendin van Valerie kwam er ook een man uit Zweden uit het park. Hij had een soundblaster voor je telefoon, waar een toch heel behoorlijk geluid uit kwam. Deze maar direct opgehaald bij de telefoonwinkeltjes op de 2e verdieping van de Tesco.
En na 2 maanden was het voor Vaelrie ook zover. De schoolbegon weer...
Ze had er gelukkig zin in, dus met frisse moed vroeg uit de veren, eten, nieuwe schoolboeken en na het volkslied de klas in.
Op bezoek bij Ron 2 daagjes. leuk!
Valerie kreeg eindelijk haar Ipod, nou ja een Android Pad, gaaf ding voor een redelijk bedrag! PS 13 Juni 2013 Inmiddels stuk en weggegooid
Verveling troef in Hua Hin, dus maar even niet scheren en uitproberen...Alleen de Duitse look vergeten ;-)
Tot slot van mei nog even een horror beest om te zien, maar schijnt onschuldig te zijn..
Doorgereden via Walking Street en Beach Road (wat een drukte zeg, zo veel dames van plezier en veel Russen als toerist) naar een gloednieuwe Shopping Mall. Kan zo in Amerika staan, zo groot en mooi!
En Valerie in de ballenbak / klim rekken met James, de zoon van Sander. En wij een hoofd en schouder massage middenin de Mall. Ben ik niet gewend, "normaal" achter een gordijntje of gesloten deuren hehe...
Lekker Kabab gegeten in dezelfde shopping mall, en naar huis en onder een biertje en cigaretje alle wereldproblemen even opgelost!
De volgende dag, zaterdag, konden de kinderen in het Hard Rock Hotel genieten van het zwembad en entertainment. Voor slechts B 200 vanaf 12.00 tot 21.00 gezig gehouden, geweldig. Gat in de markt! (In Hua Hin dan)
Zat foto's, video erin lukt mij niet...
Foto's van o.a. de nieuwe moeder van Valerie eeeeeh grapje, de moeder van een vriendinnetje van Sander en nu Valerie. Hardrock Hotel zelf etc.
In de tussentijd dat de kids zich uitstekend vermaakten, zijn Sander en ik eerst naar Lesly en Tem gegaan, die ook in Pattaya verbleven. Ze zouden naar Hua Hin komen, maar dat ging niet door, dus ik maar daarheen. In een hotel afgesproken en onder een cola'tje gezellig bijkletsen live! Normaal per telefoon haha. Les gaat bijna weer naar huis en dan asap weer terug. Tot snel!
Daarna naar een oude schoolvriend van mij, Chris. Meer dan 30 jaar niet gezien, bij toeval op Facebook ontdekt en hij woont al 8 jaar in Thailand en heeft een resort gebouwd in Pattaya. Geweldig om hem weer te zien, niets veranderd haha. Ik ook niet zei hij! 34 jaar in een uurtje vertellen, grappig!
Om een uur 8 's avonds de kids opgehaald en een vriendin van Sander en wezen eten bij Tulip House Pattaya, waar ik een jaar of 10 enkele maanden per jaar heb vertoefd... Poei wat een feesten waren dat en wat een herinneringen. Weinig veranderd, alleen rustig (laagseizoen) maar wel lekker eten voor ieder met bitterballen, ballen gehakt, erwtensoep en kroketten haha.
De volgende dag vroeg op en nog naar een vriend van Sander die (tijdelijk) in een gigantische villa woont. Hij zit in de handel, leuke verhalen. en de kids weer lekker zwemmen, wat een leven hebben ze toch ook he...
Om 2 uur was he tijd om terug naar Hua Hin te gaan, maar de minubus had een ongeluk gehad (zeiden ze) dus de bus om 4 uur gepakt. Om 9 uur gezellig een biertje gepakt bij Emanuel (Manou) in zijn nieuwe kroeg tegenover het treinstation onder genot van heeeeerlijke grote garnalen en nog veel meer lekkers! Leuk weekend en bedankt weer Sander!
.JPG)
.JPG)
