Na alle stukken verzameld te hebben, moest mijn ex-vrouw voor de rechtbank in Prachuap Khirikhan verschijnen.
Mijn vriend Edwin Wiek wist niet zeker of ik daar bij moest zijn, maar voor de zekerheid ben ik er maar naar toe gegaan (120 km).
Om 1500 uur werd Bee in de gevangenis gezet tussen alle andere "echte" criminelen en moest de uitspraak van de rechter via de intercom vernemen. Het schijnt dus dat voor zwaardere delicten je wel voor de rechtbank moet verschijnen, voor deze schijnbaar dis niet...
Uitspraak:
- Baht 4000 boete.
- 12 maanden proeftijd en voor elke (licht) vergrijp 3 maanden onvoorwaardelijke gevangenis straf
- Bij een soortgelijk vergrijp of zwaarder tot 3 jaar of meer.
Einde verhaal, het Thaise recht heeft gesproken, klaar. Geen teruggave eigen bijdrage kosten ziekenhis bv, maar oke.
Maar even foto's genomen van de plaats Prachuap Kirikhan, waar zo lijkt het geen toerist te vinden is. Wel mooi hoor!
Foto's volgen Internet traag nu haha
21 juli 2011
19 juli 2011
Horror Visum Run
Nou het was weer eens tijd voor mijn 3 maandelijkse visum run naar Myanmar (Birma). De minibus was gecanceled vanwege te weinig belangstelling. Gevraagd aan een vriendin om met mij mee te gaan met haar auto. Geen probleem, om 09.30 reden we weg. Uiteraard met een vriendin van haar, zolang je nog geen " verkering"' hebt komen ze vaak met z'n 2-en.
Mooie reis weer en om een of 3 in Ranong. Met een stempektje met een kleine priveboot (alleen ik met de bestuurder) naar Myanmar. Stempeltje douane, $ 10 betaald en snel weer terug voor de immigratie in Thailand dicht ging.
Terugvaren ging lekker rustig tot halverwege de Andaman Zee de propellor van de motor afsloeg. Nou, daar lagen we dan te dobberen midden om de zee om een uur of 4 of 5. Inmiddels was het begonnen te regenen en stormen en konden geen 50 meter voor of achter ons meer zien. Wij 2-en met 2 reddingsvesten naar nog een paar bootjes gezwaaid om ons te " redden" maar tevergeefs. God of Boeddha zijdank hadden we wel telefoon bereik en de bestuurder zei maar no problem my friend come to rescue. Nou, dat maakt mij in Thailand altijd dubbel bang ;-)
Na 1,5 uur water scheppen, anker uit gegooid en redelijk de hoop opgegeven. Mijn chauffeuse op de kant wou al de waterpolitie uit laten rukken, want het was wel erg slecht weer... Maar daar kwam dan zijn vriend aan varen! Tjesus wat was ik blij! Aangelijnt en met een slakkengangetje met dus 2 bootjes naar Thailand varen. Maaaaar...halverwege was de benzine op en daar waren we weer. Er werden wat kannen met benzine bij elkaar gedroppeld en al stotterend kwamen we weer in Thailand aan. Dubbelblij! En dat allemaal voor Baht 500 (E 11.00). Douane nog gebleven gelukkig en mijn stempeltje weer te pakken! Volgende keer maar met de grote boot naar de Andaman Club pfffft. 's Nachts om 01.30 thuis, iedereen afgepeigerd. Wel maar een biertje genomen op de goede afloop en de dames bedankt voor de hulp.
Ik heb foto's gemaakt met een heel klein telefoontje (van Valerie), zal kijken of die op de computer kunnen, zewaren in principe voor de nabestaande, ik scheet in mijn broek!
Mooie reis weer en om een of 3 in Ranong. Met een stempektje met een kleine priveboot (alleen ik met de bestuurder) naar Myanmar. Stempeltje douane, $ 10 betaald en snel weer terug voor de immigratie in Thailand dicht ging.
Terugvaren ging lekker rustig tot halverwege de Andaman Zee de propellor van de motor afsloeg. Nou, daar lagen we dan te dobberen midden om de zee om een uur of 4 of 5. Inmiddels was het begonnen te regenen en stormen en konden geen 50 meter voor of achter ons meer zien. Wij 2-en met 2 reddingsvesten naar nog een paar bootjes gezwaaid om ons te " redden" maar tevergeefs. God of Boeddha zijdank hadden we wel telefoon bereik en de bestuurder zei maar no problem my friend come to rescue. Nou, dat maakt mij in Thailand altijd dubbel bang ;-)
Na 1,5 uur water scheppen, anker uit gegooid en redelijk de hoop opgegeven. Mijn chauffeuse op de kant wou al de waterpolitie uit laten rukken, want het was wel erg slecht weer... Maar daar kwam dan zijn vriend aan varen! Tjesus wat was ik blij! Aangelijnt en met een slakkengangetje met dus 2 bootjes naar Thailand varen. Maaaaar...halverwege was de benzine op en daar waren we weer. Er werden wat kannen met benzine bij elkaar gedroppeld en al stotterend kwamen we weer in Thailand aan. Dubbelblij! En dat allemaal voor Baht 500 (E 11.00). Douane nog gebleven gelukkig en mijn stempeltje weer te pakken! Volgende keer maar met de grote boot naar de Andaman Club pfffft. 's Nachts om 01.30 thuis, iedereen afgepeigerd. Wel maar een biertje genomen op de goede afloop en de dames bedankt voor de hulp.
Ik heb foto's gemaakt met een heel klein telefoontje (van Valerie), zal kijken of die op de computer kunnen, zewaren in principe voor de nabestaande, ik scheet in mijn broek!
18 juli 2011
Hoe is het nu? - Juli 2011
Bwah, vandaag is het 1 juli en is het na een lekker warme dag om 4 begonnen met regenen en om 8 uur nog niet gestopt. Goed voor mijn tuintjes, maar niet lekker op mijn brommertje. Valerie grieperig en hoesten, nu medicijnen en morgen hopelijk beter!
Geen weekend bezoek uit Bangkok dit keer, te druk. Volgende weekend een lang weekend, maaaaar je weet nooit, TIT (This Is Thailand).
Verder zijn er dit weekend verkiezingen, is ook te zien op het Nederlands nieuws. Barren dicht, geen alcohol, doen ze altijd bij dit soort gelegenheden.
Dan " maar" naar Robin die weer even in Hua Hin is neergestreken en in Golf Village woont (oude huis Sieb en Ad, ik heb daar ook aan de overkant gewoond)
Eerst 's-middags naar 2 Facebook vriendinnen in Kao Takiab geweest, die toevallig uit Bangkok in Hua Hin waren. Poei, daar zou je mee gestraft worden zeg... Gezellig biertje bij Anantasira Hotel (of zoiets) en vroeg maar weg, wantuuuhhhh...
In mijn regenpakje bij Robin aangekomen en daar gezellig met vrienden gegeten en geborreld. Hoop meiden erbij, duidelijk uit de bar en weer heeeerlijke verhalen gehoord. Mannen: BEGIN ER NIET AAN haha
Hier onze grote stoere vriend Robin:
Nu zondag en weer een vroege regenbui, zit ik dan in mijn clubhuisje....
Nou ja, gelukkig werd het wat droger en kon ik wat booschappen doen, de nieuwe telefoon ophalen voor Valerie (jaja, de dame wou een telefoon, nou die kreeg ze dus van Mem) en even een bijkletsen en een biertje halen bij Emanuel op Soi 102.
Valerie weer naar school vandaag, is 90% beter, nog een beetje hoesten.
En kijk haar eens op de gitaar tekeer gaan! Foto gemaakt door een professioneel fotograaf en Internet te koop haha.
Geen weekend bezoek uit Bangkok dit keer, te druk. Volgende weekend een lang weekend, maaaaar je weet nooit, TIT (This Is Thailand).
Verder zijn er dit weekend verkiezingen, is ook te zien op het Nederlands nieuws. Barren dicht, geen alcohol, doen ze altijd bij dit soort gelegenheden.
Dan " maar" naar Robin die weer even in Hua Hin is neergestreken en in Golf Village woont (oude huis Sieb en Ad, ik heb daar ook aan de overkant gewoond)
Eerst 's-middags naar 2 Facebook vriendinnen in Kao Takiab geweest, die toevallig uit Bangkok in Hua Hin waren. Poei, daar zou je mee gestraft worden zeg... Gezellig biertje bij Anantasira Hotel (of zoiets) en vroeg maar weg, wantuuuhhhh...
In mijn regenpakje bij Robin aangekomen en daar gezellig met vrienden gegeten en geborreld. Hoop meiden erbij, duidelijk uit de bar en weer heeeerlijke verhalen gehoord. Mannen: BEGIN ER NIET AAN haha
Hier onze grote stoere vriend Robin:
Nu zondag en weer een vroege regenbui, zit ik dan in mijn clubhuisje....
Nou ja, gelukkig werd het wat droger en kon ik wat booschappen doen, de nieuwe telefoon ophalen voor Valerie (jaja, de dame wou een telefoon, nou die kreeg ze dus van Mem) en even een bijkletsen en een biertje halen bij Emanuel op Soi 102.
Valerie weer naar school vandaag, is 90% beter, nog een beetje hoesten.
En kijk haar eens op de gitaar tekeer gaan! Foto gemaakt door een professioneel fotograaf en Internet te koop haha.
Abonneren op:
Posts (Atom)