Stilte, wie weet nog wat het is? Ik hoorde het onderwerp op tv en dacht daar even over na. Mijn laatste moment van absolute stilte:
Ik was van de zomer bij mijn moeder in Nederland, Lage Vuursche. Ze woont in een nonnenklooster. Ik ben om 21.00 uur, het was nog licht, van een biertje en cigaretje gaan genieten aan de rand van het klooster en het bos. Daar zat ik op een hekje en luisterend en denkend wat er allemaal gaande was. Ik zat te luisteren en ik hoorde...absoluut NIETS! Geen wind, geen honden, geen vogels, geen auto's, helemaal NIETS. Ik heb daar een half uur gezeten en ongelovelijk genoten. Wat een weelde.
Denk eens bij jezelf wanneer en waar je hebt gezeten en NIETS hebt gehoord.
Het is een fantastische ervaring waar je helemaal tot jezelf komt en tot een absolute rust komt. Probeer het, en ik beloof je, je vindt het niet.
Ik ben zo blij dat ik dat meegemaakt mocht hebben, en dit lezend zal je denken, die vent spoort niet! Maar als je het beleefd, weet je wat ik bedoel...
28 oktober 2010
Emigreren - Het is zwaar!!!
Emigreren. Weg uit Nederland of Belgie, sommigen dromen ervan, want het is toch allemaal ellende in het land. Waar ga je dan heen? In mijn geval naar Thailand. Waarom? Vele malen in Azie rondgezworven in landen zoals de Filippijnen, Laos, Vietnam, Cambodja en eigenlijk altijd naar Thailand. Na een aantal jaren een Thaise vriendin mee naar Nederland gevraagd, een dochter uit geboren, en na helaas de onvermijdelijke scheiding uit elkaar. Door ontslag en verkoop huis werd het mij makkelijk gemaakt om te vertrekken. Thailand zou het zijn. 4 Jaar geleden de grote stap gemaakt, mijn huis verkocht en een legale gunstige belastings regeling met mijn ontlag kunnen regelen. En dan???
Nieuwe vriendin ontmoet na enkele maanden en zelfs getrouwd in 2009.
Soms denk je na, neen, veel denk je na, hoe is het in Nederland. Vele vrienden van mij zeiden echt tegen mij: Ja lekker, jij gaat lekker weg, en wij blijven hardwerkend achter zonder weer 1 vriend (er gingen enkelen mij voor).
Dan denk je als je uit Nederland weg gaat, dat alles als hetzelfde blijft als je terug komt. Dat is niet zo. Iedereen moet door met zijn leven, en dat begrijp ik goed!
Wat mis je als je weggaat? Uiteraard je eerste familie band. Mijn vader was helaas al overleden, wat mij al vijftien jaar enorm verdriet doet. Bijna dagelijks denk ik aan mijn vader Gijs, op zijn verjaardag van 68 jaar overleden. Dat was zijn wens, dus tijdens zijn ziekte (kanker) uitgesteld tot zijn verjaardag. "Dan hebben mijn vrouw en kinderen maar 1 dag per jaar om te rouwen" zei hij. Ongelovelijk fantastisch dat je daar aan denkt op dat moment. Ik hield en hou ontzettend van mijn vader, ondanks de strubbelingen was hij er altijd voor mij!
Wat verlies je verder?
Mijn moeder: 10 jaar lang heb ik voor haar gezorgd na het overlijden na mijn vader (nu 15 jaar geleden) door o.a. elke dag lekker te praten, de administratie te doen, boodschappen en de tuin onder andere.
Na verzorging moest ze onder ander naar de Veste in Naarden, daarna na ziekenhuizen nu in St Elizabeth in de Lage Vuursche. Geweldig nonnen klooster en de rust zelve met goede begeleiding. een pak van mijn hart. Voel ik mij schuldig? Ja. Maar als mijn moeder nog 20 jaar leeft, loop ik zelf misschien achter een rollater en te laat om te genieten. Ik heb mijn portie wel gehad met ontlag, relaties etc.
Wie verder: Mijn zuster en haar dochter. We hebben altijd een goede relatie gehad, maar sinds het vertrek wordt dat toch helaas anders. Alles komt op de schouders van mijn zuster en dat zal best moeilijk zijn. Moeilijk te accepteren voor haar en helaas heeft dat zich geuit dat we, op zijn minst gezegd, moeilijk communiceren. Doet pijn, maar ik probeer alles om dat goed te maken, Tijd? Het zal, ik hoop dat mijn zuster inziet dat ondanks dat we anders zijn, en andere levens lijden, ons steentje hebben bijgedragen. Helaas voor mijn zuster nu dat mijn moeder ook aan het dementeren is...
Vrienden. Uiteraard begrijp ik dat het moeilijk is dat een vriend weggaat uit Nederland. Ik was niet de eerste. Dan blijven er hardwerkende mannen over die gewoon vrienden zien vertrekken die, zoals het lijkt, altijd feest hebben. Dat is niet zo, ik heb dan 2 kroegen / restaurants/ terrassen gehad, maar het was hard werken en oppassen dat je niet teveel aan de booze ging!
Overdoen: Ja, in mijn geval wel. Gouden handdruk, en een legaal belastings voordeel als je je uitschrijft. Nadeel dat je pensioen laag is en je AOW stopgezet wordt. Dus elk voordeel heeft zijn voordeel en andersom!
Het is mooi in Thailand, maar na verloop van tijd is het geen vakantie meer, maar gewoon leven! Het leven is net zo duur als in Nederland, en als de prijzen hier stijgen, de Baht (thaise munt) tegenover de Euro met 20% daalt, kan je ook niet meer zo gek doen als in het begin! Ook mijn vrouw en ik gaan gewoon werken, alleen in een heerlijke temperatuur (oke, nu veel regen) en heerlijk eten!
Conclusie: Als je de kans krijgt en het financieel kan veroorloven: Blijf een half jaar in NL en kom hier 5-6 maanden als het in NL te koud wordt bv.
Ik vermaak mij goed, ga niet veel uit (te veel gedaan met de 2 kroegen) en bouw nu samen met mijn vrouw Bee en kids een bestaan op om een goede toekomst te hebben.
Vragen en opmerkingen? wvandekieft@gmail.com
Nieuwe vriendin ontmoet na enkele maanden en zelfs getrouwd in 2009.
Soms denk je na, neen, veel denk je na, hoe is het in Nederland. Vele vrienden van mij zeiden echt tegen mij: Ja lekker, jij gaat lekker weg, en wij blijven hardwerkend achter zonder weer 1 vriend (er gingen enkelen mij voor).
Dan denk je als je uit Nederland weg gaat, dat alles als hetzelfde blijft als je terug komt. Dat is niet zo. Iedereen moet door met zijn leven, en dat begrijp ik goed!
Wat mis je als je weggaat? Uiteraard je eerste familie band. Mijn vader was helaas al overleden, wat mij al vijftien jaar enorm verdriet doet. Bijna dagelijks denk ik aan mijn vader Gijs, op zijn verjaardag van 68 jaar overleden. Dat was zijn wens, dus tijdens zijn ziekte (kanker) uitgesteld tot zijn verjaardag. "Dan hebben mijn vrouw en kinderen maar 1 dag per jaar om te rouwen" zei hij. Ongelovelijk fantastisch dat je daar aan denkt op dat moment. Ik hield en hou ontzettend van mijn vader, ondanks de strubbelingen was hij er altijd voor mij!
Wat verlies je verder?
Mijn moeder: 10 jaar lang heb ik voor haar gezorgd na het overlijden na mijn vader (nu 15 jaar geleden) door o.a. elke dag lekker te praten, de administratie te doen, boodschappen en de tuin onder andere.
Na verzorging moest ze onder ander naar de Veste in Naarden, daarna na ziekenhuizen nu in St Elizabeth in de Lage Vuursche. Geweldig nonnen klooster en de rust zelve met goede begeleiding. een pak van mijn hart. Voel ik mij schuldig? Ja. Maar als mijn moeder nog 20 jaar leeft, loop ik zelf misschien achter een rollater en te laat om te genieten. Ik heb mijn portie wel gehad met ontlag, relaties etc.
Wie verder: Mijn zuster en haar dochter. We hebben altijd een goede relatie gehad, maar sinds het vertrek wordt dat toch helaas anders. Alles komt op de schouders van mijn zuster en dat zal best moeilijk zijn. Moeilijk te accepteren voor haar en helaas heeft dat zich geuit dat we, op zijn minst gezegd, moeilijk communiceren. Doet pijn, maar ik probeer alles om dat goed te maken, Tijd? Het zal, ik hoop dat mijn zuster inziet dat ondanks dat we anders zijn, en andere levens lijden, ons steentje hebben bijgedragen. Helaas voor mijn zuster nu dat mijn moeder ook aan het dementeren is...
Vrienden. Uiteraard begrijp ik dat het moeilijk is dat een vriend weggaat uit Nederland. Ik was niet de eerste. Dan blijven er hardwerkende mannen over die gewoon vrienden zien vertrekken die, zoals het lijkt, altijd feest hebben. Dat is niet zo, ik heb dan 2 kroegen / restaurants/ terrassen gehad, maar het was hard werken en oppassen dat je niet teveel aan de booze ging!
Overdoen: Ja, in mijn geval wel. Gouden handdruk, en een legaal belastings voordeel als je je uitschrijft. Nadeel dat je pensioen laag is en je AOW stopgezet wordt. Dus elk voordeel heeft zijn voordeel en andersom!
Het is mooi in Thailand, maar na verloop van tijd is het geen vakantie meer, maar gewoon leven! Het leven is net zo duur als in Nederland, en als de prijzen hier stijgen, de Baht (thaise munt) tegenover de Euro met 20% daalt, kan je ook niet meer zo gek doen als in het begin! Ook mijn vrouw en ik gaan gewoon werken, alleen in een heerlijke temperatuur (oke, nu veel regen) en heerlijk eten!
Conclusie: Als je de kans krijgt en het financieel kan veroorloven: Blijf een half jaar in NL en kom hier 5-6 maanden als het in NL te koud wordt bv.
Ik vermaak mij goed, ga niet veel uit (te veel gedaan met de 2 kroegen) en bouw nu samen met mijn vrouw Bee en kids een bestaan op om een goede toekomst te hebben.
Vragen en opmerkingen? wvandekieft@gmail.com
Abonneren op:
Posts (Atom)